منتخب من صحاح الجوهري

[كند]

ج ١ · ص ٤٥٢٨

[كند]

كند كنودا، أي كفر النعمة، فهو كنود. وامرأة كنود أيضا، وكند مثله. وأرض كنود: لا تنبت شيئا. وكنده، أي قطعه.