منتخب من صحاح الجوهري

[سحنفر]

ج ١ · ص ٢٢٨٠

[سحنفر]

سحنفر الرجل، إذا مضى مسرعا. يقال: اسحنفر في خطبته، إذا مضى واتسع في كلامه. وبلد مسحنفر، أي واسع.